HİKMET-25< xml="true" ns="urn:schemas-microsoft-com:office:office" prefix="o" namespace="">
Rahmân İgem rahmetingni câri kılğıl seherde
İsyân lâyığa batdım yarı bergil seherde
Estağfir u istiğfârni kılğıl yırak şeytândın
Şeytân seni azğurur penâh bergil seherde
Ümid birle kelipmen dergâhınga İlâhım
Bedkerdeyem bedkirdâr kolum alğıl seherde
Tevbe kıldım tilimde dilim korkmas Hudâ'dın
Hem rahmet ü hem didâr atâ kılğıl seherde
Yolsız yolğa yol yürdüm gafletde ömrim ötti
Yâ Kâdir-i züll-celâl yolğa salğıl seherde
Sensen mening penâhım gazab kılma İlâhım
Yâ Dânâyı küll-i hâl halim sorğıl seherde
Baştın ayak günâhım ikki cehânğa sığmas
Bendeng âsi günahkâr pinhân kılğıl seherde
Tağdın ağır günâhım özr aytarge tilim yok
Günâhımı bağışlap yeksân kılğıl seherde
Günâhımğa ikrârmen hazırsen ü nâzırsen
Kolum alğıl yâ Cebbâr yolğa salğıl seherde
Garibmen ü bikesmen bîçâremen hem fakir
Sendin özge kimim bar rahm eylegil seherde
Men âsimen pür-günâh hamd u senâ aytmasmen
Tavuk cânvarnı körgil senâ aytur seherde
Kul Hâce Ahmed Hakk'dın kork kim korkmas imânı yok
Aldıngdadur ol tamuğ hâzır bolğıl seherde
HİKMET-26
Rahim Mevlam rahmi birle yâd eylese
Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena
Tevbe kılıb egri yoldın rastga kaytıb
Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena
Hak bendesin namelerin kolga berse
Hak İlahım rahmi birle rahmet kılsa
Pir-i muğan hadi bolub yolga salsa
Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena
Bir kün bolub ecel vakti yavuk yetse
Senge menge asıl vatan hükmin aytsa
Ölmey turub can aççığın zehrin tatsa
Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena
Sırdaş bolgan hemrahlarıng şaşıb ketti
Cedel kılıb ukbalardın aşıb ketti
Çar zarb urub deryalar dek taşıb ketti
Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena
Vaveyleta keçe kündüz kılmay ta'at
Hak Resul Ümmet üçün yemey ni'met
İçmiş yemiş ni'metleri kaygu mihnet
Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena
Hak Resul dünya üçün kayğurmadı
Ümmet tileb özge sözge dem urmadı
Dünya içre lahza aram ol körmedi
Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena
Vaderiğa mahşer küni zahir bolsa
Tengri özi kazı bolub nazır bolsa
Yaman işim kılmışlarım hazır bolsa
Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena
Keçe kündüz tınmay yığla Kul Hace Ahmed
Dürud aytıb Hak Resulga bolgıl ümmet
Hadi bolub ümmet dese hoş saadet
Ne yüz birle Hazret'ige barğum mena
HİKMET-27
Rahmetingdin nevmid kılma men garibni
Ârâm almay yığlab dua kılay senge
Keçeleri bidar bolup tang atkunca
Yummay közni yığlab dua kılay senge
Dergâhınga emdi kelib belim bağlab
Can küydürüb yürek bağrım tutub dağlab
Yakam tutub ötken işge çendan yığlab
İhlas birle yığlab dua kılay senge
Köngil bağı sebz ikende bilmey yürdüm
Ömrim güli hazan boldu emdi tuydum
Dünya taşlab din yolıga kadem koydum
Hezar destan yığlab dua kılay senge
Bul yollarda cannı asrab bolmas ermiş
Can asrağan bu yollarga kirmes ermiş
Sud u ziyan bolganını bilmes ermiş
Bu hal birle yığlab dua kılay senge
Kul Hace Ahmed nefs tağıdın çıkıp aştı
Fenafillah makamıga yavuklaştı
Yürek bağrım cuş uruban kaynab taşdı
Bu hal birle yığlab dua kılay senge
HİKMET-28
Ömrüm âhir bolğanda ne kılğaymen Hudâ yâ
Cân alğuvçı kelgende ne kılğaymen Hudâ yâ
Cân bermekni vehmidin Azrailni zahmıdın
Şefkat bolmasa sendin ne kılğaymen Hudâ yâ
Cân bermek işi düşvâr âsân kılğıl yâ Cebbâr
Sendin özge yok gamhâr ne kılğaymen Hudâ yâ
Cânım cüdâ bolğanda tenim munda kalğanda
Tahta üzre alğanda ne kılğaymen Hudâ yâ
Aciz bolup yatkanda ferişteler kirgende
"Men Rabbük" dep sorğanda ne kılğaymen Hudâ yâ
Eltip gorge koyğanda yetti kadem yanğanda
Sorğuvçılar kirgende ne kılğaymen Hudâ yâ
"Men Rabbük" dep turğanda kara kündür oşende
Rabbıng kimdür degende ne kılğaymen Hudâ yâ
Kul Hâce Ahmed sen bende nefs elkide şermende
Mahşer küni bolğanda ne kılğaymen Hudâ yâ
HİKMET-29
Kahhâr atlığ kahrıngdın korkup yığlar Hâce Ahmed
Rahmân atlığ rahmıngdın ümîd tutar Hâce Ahmed
Günâhım köp İlâhım keçürgeysen günâhım
Barça kullar içide âsî kuldur Hâce Ahmed
Münâfıklar yürürler fısk u fücûr kılurlar
Harâm şüphe yiyürler korkup yığlar Hâce Ahmed
Tarîkatnı bilmedim hakîkatge kirmedim
Pîr buyruğın tutmadım özri köptür Hâce Ahmed
Ahir zamân bolğandur pâdşâh zâlim bolğandur
Harâm şüphe tolğandur hayrân bolur Hâce Ahmed
Şermende âsi kulmen ışk yolıda bülbülmen
Arslan Bab'ge kulmen kulunğ bolur Hâce Ahmed
Kul Hâce Ahmed tâat kıl yığlamaknı âdet kıl
Belâ kelse tâkat kıl Hak'dın bolur Hâce Ahmed
HİKMET-30
Könglim kuşı uçsa daim kanat tokub
İkki közüm nedametde kanlar töküb
Ten öltürüb riyazette tizin çöküb
Ya İlâhi afv kılğıl günahımnı
Nâdânlıkta kılğan işim barça hata
Tevbe taksir eylemedim yakam tuta
Gerdenimge tevk yanglığ salıb fota
Ya İlâhi afv kılğıl günahımnı
Dünya süyüb din sevdasını ötkeribmen
Yazuk yakın eya dostlar bitkeribmen
Dergahinge ma'siyetler keltürübmen
Ya İlâhi afv kılğıl günahımnı
Şum dünyağa köngil bağlab kahil boldum
İşret birle vaderiğa cahil boldum
Bu dünyanı öterini emdi bildim
Ya İlâhi afv kılğıl günahımnı
Köngil mülkin tutmış ohşar zulmet tüni
Menlik içre peyda bolur mau meni
Pir hizmeti yırak kılur bizdin anı
Ya İlâhi afv kılğıl günahımnı
Kul Hace Ahmed günahige kail erür
Her kim Allah dese anga yarı berür
Erenlerni suhbetige mail erür
Ya İlâhi afv kılğıl günahımnı
HİKMET-31
Ming tümen türlük hatâlar mendin ötse afv kıl
Göft goyı nârevâlâr mendin ötse afv kıl
Ger tilâvet kılmışımda bu kelâmullâhnı
Sehv u isyân u hatâlar mendin ötse afv kıl
Okığanda gâfil ötse yâ galat nuksan birle
Her neçük bîcâ-becâlar mendin ötse afv kıl
Med bilen i'râbı teşdidlerni tağyir eylesem
Bu kelâma her hatalar mendin ötse afv kıl
Fahş okusam bir kelimesini ya bir harfin
Mundağ nâtâm duâlar mendin ötse afv kıl
Ayet-i va'd ü va'idni kılmasam men tefrika
Fehm kılmay nerseler mendin ötse afv kıl
İzzet u ikrâm-ı Kur'ân nı becâ keltürmesem
Bi-edeblik bi-ibâlığ mendin ötse afv kıl
Hazretingde men kebi kulnı hatası köb erür
Rosiyalık her hatâlar mendin ötse afv kıl
Hace Ahmed Miskinni nuksanı köptür dünyada
Gerçi yâ Rab ming hatâlar mendin ötse afv kıl
HİKMET-32
İlah a Kadir a Perverdigâr a
Rahm kıl bendenge ey Kirdikâr a
Sığındım hazretingge ey İlahi
Yaratkan cümle alemni penahi
İcabet sendin u mendin münacat
Ey İlahi zü'l-celali cümle hacat
İlah a hacelerimni sen reva kıl
Kerimsen lutfile derdim deva kıl
Kerem birle keçirgil ey arif zat
Azab-ı ahiretdin kılğıl azad
İlah a şerri şeytandın sen asra
Kamuğ yazuklarımdın hem sen asra
Kamuğ yazuklarımdın tevbe kıldım
Ki mest erdim ki men andın ayrıldım
Demeydürmen meni candın ayırma
Veli ahirde imandın ayırma
İlah a barçanıng feryadige yet
Kamuğ biçarelerni dadige yet
Kulung asini sen her hacetin ber
Bu derdi bidevaga sen deva ber
İlah a sen keçürgil takatım yok
Seni aldıngga layık taatım yok
İlah a zatı pakıng hürmetidin
Ayırgıl bizni şeytan zahmetidin
İlah a barçanı kullukga has et
Meni mendin alıb bir yol halas et
Menge tevfik suvıdın sen içürgil
Kerem birle günahımnı keçürgil
Ki bilmesde günah bisyar kıldım
Köngillerni buzub azar kıldım
Ki her asi erür rahmetge layık
Kel ey Ahmed duaga bol muvafık
HİKMET-33
Işk yolıda fenâ bolay Hak Bir ü Bar
Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr
Elkim açıp duâ kılay İzim Cebbâr
Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr
Gül ışkını kuyıda men bülbül boldum
Elvân elvân tiller birle nâliş kıldım
Barça işdin âşıklıknı düşvâr bildim
Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr
Işkı tegse köydürgüsi cân u tenni
Işkı tegse veyran kılur mâ u menni
Işk bolmasa tabıp bolmas Mevlam seni
Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr
Işk defteri sığmas dostlar dergâhige
Cümle âşık yığlıp barğay bârgâhıge
Yetti dozah tâkat kılmas bir âhige
Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr
Hâs ışkıngnı körset menge şâkir bolay
Erre koysa Zekriyâ dek zâkir bolay
Eyyüb-sıfat belâsığa sâbir bolay
Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr
Cilve kılğıl tilbe kılğıl şeydâ kılğıl
Mecnün kılğıl il ü halkka rüsvâ kılğıl
Şem körsetip pervâne dek ahker kılğıl
Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr
Işk derdini taleb kıldım dermânı yok
Işk yolıda cân bergenni ermânı yok
Bu yollarda cân bermese imkânı yok
Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr
Kaydın tapay ışkıng tüşti karârım yok
Işk senâsın tüni küni koyarım yok
Dergâhıngdın özge yerge bararım yok
Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr
Işk bâzârı uluğ bâzâr sevda harâm
Aşıklarğa sendin özge gavğa harâm
Işk yolığa kirgenlerge dünyâ harâm
Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr
Aşıklıknı davâ kılıp yürelmedim
Nefsdin keçip men emrini kılalmadım
Nâdânlıkda Hak emrini bilelmedim
Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr
Kul Hâce Ahmed ışkdın kattığ belâ bolmas
Merhem sürme ışk derdige deva bolmas
Köz yaşıdın özge hiç kim güvâh bolmas
Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr
HİKMET-34
Eyâ şâhı dü alem pâdşâhı
Erürsen bendening puştı penâhı
Tileb dâ'im seni ul zât-ı pâking
Şeyâtin şerridin bergil penahı
Bu şeytan şerridin kimge kaçarmen
Seni aldınkdadur sarrı kemahı
Hüdâvendâ senge men yandım emdi
Özüngsen bârçagâ Râzık ilâhi
"Kirâmen kâtibin" atlığ ferişte
Biyâbân kumlarıdın köb günahı
Muhammed kim erür hâdi-i âlem
Oşal künde boladur dâhdâhı
Okub nâmemni körsem hiç amel yok
Başım kuyı salıb bolğum tebâhı
Ki men dermen "bu işni kılğanım yok"
Tamam azâlarım bolğay güvâhı
Ölümni destiden heçkim kutulmas
Kalender bol başınggâ kiy külahı
Cehennem üstide tartığ sıratı
Körüb bende urar efsusu âhı
Hace Ahmed Yesevi sen yığla dâyim
Issığ kılmas senge tanglaki âhı
HİKMET-35
Işkıng kıldı şeydâ meni cümle âlem bildi meni
Kayğum sensen tüni küni menge sen ok keresken
Teâlallah zih-i ma'ni sen yarattıng cism ü cânnı
Kullık kılam tüni küni menge sen ok keresken
Közüm açdım seri kördem küll köngülni senge berdim
Uruğlarım terkin kıldım menge sen ok keresken
Sözlesem men tilimdesen közlesem men közümdesen
Könglümde hem cânımdasen menge sen ok keresken
Fedâ bolsun senge cânım töker bolsang menim kanım
Men kulungmen sen sultânım menge sen ok keresken
Alimlerge kitâp kerek sûfilerge mescid kerek
Mecnûn'larğa Leylâ kerek menge sen ok keresken
Gafillerge dünyâ kerek âkillerge ukbâ kerek
Vâizlerge minber kerek menge sen ok kereksen
Alem barı uçmağ bolsa cümle hûrlar karşı kelse
Allah menge ruzı kılsa menge sen ok kereksen
Uçmağ kirem cevlân kılam ne hurlarğa nazar kılam
Anı munı men ne kılam menge sen ok keresken
Hâce Ahmed menim atım tüni küni yanar otım
İki cihânda ümidim menge sen ok keresken
HİKMET-36
Muhammedni biling zâtı arabdur
Tarîkatnı yolı külli edebdür
Hakîkat bilmegen âdem emesdür
Bilingsiz hiç nimege ohşamasdur
Biling bîçün erür hem biçugune
Va bi- şübhe erür hem bînemüne
Kahrlansa kılur yer birle yeksân
Boladur zelzele yer birle âsmân
Rahim kılsa bilingiz rahmeti bar
Berür bolsa tügenmes ni'meti bar
Muhammedni sıfat kılsam kemîne
Anasını atı bilgil Amine
Atası atı Abdullâh ikendür
Anadın toğmayın ölgen ikendür
Muhammed'ni babası saklağandur
Yalangaç açlarnı yoklagandur
Babasın bilingiz Abdulmuttalib
Köngülde saklagaysız yahşı bilip
Babasını atası erdi Hâşîm
Eşitkende akadur közde yaşım