tasavvuf.sufiler4 - Hikmetasil3

HİKMET-49 < xml="true" ns="urn:schemas-microsoft-com:office:office" prefix="o" namespace="">

Kayu yerde azizlemi cem'i bolsa

Oşal yerde hal ilmini aygum kelür

Alarnı sohbetini huşlasam men

Özimni özleriğe katgum kelür

Huş sohbetliğ dervişlerge canım bersem

Her bir baskan izlerini közge sürsem

Hizmet kılıb yahşılardın dua alsam

Andın songra şevk şarabın tatgum kelür

Şevk şarabın içken kılur dünya talak

Hızr babam kelib anga berür sebak

Dünya tefib kılıb yürgil yüz ming talak

Şundağ erge aziz canım bergüm kelür

Vaderiğa hoblar hemme yığlab ötti

Anasıdın tuğdı erse matem tuttı

Közüm yumup ta açgunca ömrim ötti

Bu dünyanı puçek pulga satgum kelür

Tili birle ümmetmen dep yalğan sözler

Kişi malın almak üçün hezyan sözler

Helalini munda taşlap haram közler

Nâdânlarğa bu sözlerni aygum kelür

Zamâne ahir bolsa akıl ketgey

Ademoğlu birbirini tutub yegey

Dünya üçün iman İslam dinin satgay

Akillerge bu sözlerni aygum kelür

Melayikler yığılıp bir kün suhbet kurdı

Raks u se'ma urmak üçün yügrüb yürdi

Mi'rac üzre Hak Mustafa munı kördi

Emdi men hem raks u se'ma urgum kelür

Hak Mustafa bihuş bolup özdin ketdi

Cibril kelip Hak Mustafa başın tuttı

Subhan İgem kudret birle zikr ögretti

Ümmet bolsam men hem zikrin aygum kelür

Aşık bolsan köz yaşıngnı saçıp yürgil

Beyazid dek dünya ukbın tefip yürgil

Edhem sıfat taht u bahtdın keçip yürgil

Himmet berseng dünya ukbın tebgüm kelür

Kul Hace Ahmed dünya körseng zinhar kaçgıl

Zikrin aytıb tarikatnı yolun açgıl

Ayet hadis sözi birle dinar saçgıl

Erenlerdin dürr ü gevher algum kelür.

HİKMET-50

Muhabbetni bostanıga bülbül kebi

Seherlerde nale eylep konğum kelür

Oşal vaktde İlahımnı cemalini

Ma'na közi birle ayan körgüm kelür

Merdan erür Hak yolını başçıları

Mürid birle Hüda ara elçileri

Vahdaniyet deryasını yolçıları

Astanede barıb derban bolgum kelür

Hak visalin tilegenler tün ü küni

Tınmay canı birle aytur zikri Hu'nı

Hak'dın ilham yetib kelür bilseng munı

Ahiretni azukını algum kelür

Muhabbetni asasını kolğa alıp

Saadetni hırkasını tenge salıp

Muhabbetni yungı birle kanatlanıp

Marifetni butağige kongum kelür

Erenler barça barıp boldı mezar

Kattığlanıp ey dostlarım bolğıl bidar

Musa sıfat Tur tağıda körüb didar

"Rabbenzuru ileyke" deb aygum kelür

Vaderiğa eşsiz ömrim berdim yelge

İbadetdin heç nime yok baksam kolga

Kulluk kurın keç bağladım emdi belge

Himmet kılıb pir hizmetin kılgum kelür

Huş mu'cize berdi iman âtâsını

Tenim canım dilim ruhum sevdâsını

Sır kulağın alıb nâle nidâsını

Nidâ eştib canım feda kılgum kelür

Kul Hace Ahmed dun ehlidin bil emes ol

Riyazetsiz hiç alemni körgezmes ol

Allah demek mü'min kulga ar emes ol

Hak yadıga canım kurban kılgum kelür

HİKMET-51

Muhabbetni bâzârında cevlân kılıb

Ahiretni sevdasını başlasam men

Bu dünyanıng izzetlerin arka taşlab

Harlık zârlık yollarını huşlasam men

Bul yollarda hârlık-zârlık derkâr ermiş

Tesbih tehlil roze namaz bikâr ermiş

Yalğançıdın Hüdâ Resûl bîzâr ermiş

Yalğan namaz riyâlarını taşlasam men

Çın köngülde namaz kılğıl Hüda bilsün

Halk içinde resva bolğıl âlem külsün

Tufrak sıfat hârlık tartkıl nefsing ölsün

Himmet berseng nefsim yığıb yığlasam men

Dostlarımı resvâ kılğan nefsi hevâ

Anıng üçün şeytan lâ'in kılur gavğa

Lutf eyleseng menmenlikni kılay edâ

Riyazetde canım kıynab işlesem men

Işk yolıda katre-katre kanlar yutay

Rahmân atlığ rahmetingdin ümid tutay

Cam-ı şarab toya berseng candın ötey

Hasretingde ikki közüm yaşlasam men

Nefsim meni ot dek yanıb yolım urdı

Yüı mirıg türlûk taam tileb dükan kurdı

Ağzın açıb her eşikge meni sürdi

Himmet berseng it nefsimni uşlasam men

Işkım taştı ruhım kaçtı kaydın tapay

Arkasıdın ışk atını minib çapay

Kimni körsem Hızr bilib kolın tutay

Hızr u İlyas meded kılıb uşlasam men

Günahım köb yerge sığmas kimge aytay

Tevbe kılıb egri yoldın rastga kaytay

Nedâmetde etlerimni üzüb tartay

Sad deriğ deb barmaklarım tişlesem men

Günah kılıb tevbe kılmay haddin aştım

Nefsim meni tuğyan kıldı turfa şaştım

Bihamdillah pir-i muğan sârı kaçtım

Kolğa alıb nefsi bedni uşlasam men

Kul Hace Ahmed her bir sözüng derdge derman

Taliblerge beyan kılsam kalmas erman

Tört ming tört yüz hikmet aytdım Hakdın ferman

Ferman bolsa ta ölgünçe sözlesem men

HİKMET-52

Vahdet humı açıldı meyhânege kirsem men

Bir câm içip şol meydin mest ü hayrân bolsam men

Oşal meyning mezesi iç bağrımnı kan kıldı

Bağır kanım akkuzup cânân sarı barsam men

Sâki sundı her nefes keyfiyetning şarâbın

Sermest bolup oşal dem nâle feryâd ursam men

İnsâniyyet yakasın şevk ateşi küydürdi

Vahdâniyyet deryâsın oşal demde sorsam men

Ol deryânıng mevcidin tegmey gevvâs dürr almas

Cândın keçip dür üçün bahr karığa çomsam men

Hâce Ahmed'ning humıda muhabbetning şarâbı

Aşıklarğa şol meydin murâdınça bersem men

HİKMET-53

Allah degen bendeni câyın cennetde kördüm

Hür u ğılman cümlesin karşu hizmetde kördüm

"Fezküruni" zikrini aytgan kullar daima

Cümlesin hemrah behişt-i adn'de kördüm

Tüni küni uhlamay Hu zikrini aytganlar

Melâyikler hemrâhı arşnı üstide kördüm

Hayr u sehâ kılğanlar yetim könglin alğanlar

Çehâr-yârlar hemrâhı Kevser lebinde kördüm

Amil bolğan âlimler yolğa kirgen âsiler

Andağ kâzı câyını dâru's-selâmda kördüm

Kâzı bolğan âlimler para rüşvet yegenler

Andağ kâdı câyını nâr-ı sakarda kördüm

Müfti bolğan âlimler nâhak fetvâ bergenler

Andağ müfti câyını Sırât köfrügde kördüm

Zâlim bolup zulm etgen yetim könglin ağrıtkan

Kara yüzlüg mahşerde kolın arkada kördüm

Cemâatge barmayın terk-i namâz kılğanlar

Şeytân birle bir yerde derk-i esfelde kördüm

Kul Hâce Ahmed kân açtı dürr ü gevherni saçtı

Tınglamağan bu sözni gaflet içinde kördüm

HİKMET-54

Yolğa kirgen erenlerdin yolnı sormay

Yığlamay mu ey dostlarım hatâ kıldım

Hak zikrini keçe-kündüz vird eylemey

Eyâ dostlar öz cânıma cefâ kıldım

Allah yâdı köngüllerni ruşen kılğan

Aşıklarğa Hüda özi vade kılğan

Işk nesimi Mustafa'ğa tuhfe kelgen

Ol sebebdin köz yaşımnı güvâh kıldım

Allah aytur "Aşıklarım burâk-suvâr

Hak zikrini aytganlarga rahmet yağar

Köp yığlağan didarımnı bi-şek körer

Rûz-ı mahşer didarımnı âtâ kıldım"

Va'de kıldı âşıklarga yüz ming burâk

Alem halkı melameti anga yırak

Bu alemde el közige yangan çırak

Ukba içre yüz ming köşkler binâ kıldım

Derdsiz âdem âdem ermes, munı anglang

Işksız âdem hayvân cinsi munı tınglang

Könglüngizde ışk bolmasa menge yığlang

Giryânlarğa hâs ışkımnı âtâ kıldım

Bende bolsang men-menlikni zinhar taşla

Seherlerde cânıng kıynap tınmay işle

Yoldın azğan gümrahlarnı yolğa başla

Bir nazarda dillerini safâ kıldım

Çın derdlikke özüm dâru özüm dermân

Hem âşıkmen hem maşukmen özüm cânân

Rahm eyleyim atım Rahmân zâtım Sübhân

Bir nazarda bâtınların safâ kıldım

Tang atkunça Hak yâdını ayğan kişi

Tağ u çölni bostân kılur akkan yaşı

Allah aytur "Özge birle yoktur işi

Ol âşıknı halâyıkdın cüdâ kıldım"

Işk yâdını yerge salsam yer kötermes

Defter kılsam tâ tirigsen bitip bolmas

Haknı bilgen bek u hanı halknı bilmes

Ol bendemni öz yolumda duta kıldım

Mâl u pulnı pervâ kılmas âşık kişi

Yol üstide tufrak bolup aziz başı

Andın songra nûrğa tolur içi taşı

Tangla barsa mahşer ara pâdşâh kıldım

Hakdın korkup mâl u pulnı süymegenni

Haknı aytıb bir dem yatıp uymagannı

Yatsa kopsa Hak zikrini koymagannı

Açtım bâtın közlerini binâ kıldım

Roze tutup halkga riyâ kılganlarnı

Namâz okup tesbih kolğa alganlarnı

Şeyhmen teyu özge binâ koyganlarnı

Ahir demde îmanıdın cüdâ kıldım

Hakk'a âşık bolup aytdı Kul Hâce Ahmed

Sıdkı birle eşitkenge yüz ming rahmet

Duâ kılay körmegeyler mihnet zahmet

Akil erseng bir söz birle eda kıldım

HİKMET-55

İzim yâdı uluğ yâddur aytur bolsam

Esel yanglığ suçuk bolur tilim mening

Özüm fakir kıldım mukırr boldum hakir

Kanat kakar, uçar kuşdek könglüm mening

Türlüğ ayşım, türlüg işim, mungluğ başım

Ayırdı cânım ketti hüşum aktı yaşım

Yazuk birle toldı tükel içim taşım

Bî-niyâzım açabersün yolım mening

Közüm tüşti könglüm uçtı arşka aştı

Ömrüm keçti nefsim kaçtı bahrım taştı

Kervân köçti menzil aştı harıp tüşti

Sır ulaştı neçük bolğay hâlım mening

Süret munda sîret anda kudretinde

Uzun tünde, yaruk künde könglüm anda

Yürer tünde, bolup bende barı kanda

Sorsa anda yazuk turur tilim mening

İçtim şarâb boldum harâb, aslım türâb

Keldim körab könglüm serâb ışkka pür-âb

Hakdın hitâb kelse körmes kullar azâb

Bulak yanglığ akar közdin yaşım mening

Tüştim uzar burâk tuzar ketse bâzâr

Dünyâ bâzâr içre kirip kullar azar

Başım bizâr, yaşım sızar kanım tuzar

Atım Ahmed Türkistândur elim mening

HİKMET-56

Tınmayın hazretingde Allah desem

Zâr ingreben zâkir bolup "Rabbi" desem

Kulı bolup kullugıngda boyun sunsam